من نیرو خواستم

             و خدا مشکلاتی سر راهم قرار داد تا قوی شوم

من به آنچه میخواستم نرسیدم ولی خدا آنچه نیاز داشتم رو به من داد.

بي خيال خشكسالي

فقط كمي زمزمه كن .

دارد باران مي بارد ...........

هيچ كس نمي داند

اين همه رطوبت و زندگي

چگونه در چشم هاي اميدوارت

جا خوش كرده!!!

زندگی زیباست....

زندگی آتشگهی دیرینه پا بر جاست.

لباسی دوختم بر قامت دل

زپود محنت و تار محبت.

(تقدیم به دوست عزیزم راحیل)

صبر داشته باش، آسمون اونقدری هم که فکر می کنی بد نيست. تقصير خودت ِ، روی زمين

دنبال عشق گشتی، حالا که نااميد شدی به زمين و زمان ناسزا می گی. تحمل کن توی آسمون

دنبالش بگرد. باور کن بد رنگ نيست. اگه از آبی متنفری توی تاريکی شب، زيره نور ستاره

ها، وقتی فرشته ها خوابند، پيداش کن. بالاخره عشق تو يه جايی زير گنبد لاجوردی خدا هست؛

کافيه که دستاتو دراز کنی واز بين اون همه ستاره يکی رو بچينی. شايد از همه بهتر نباشه،

ولی اون وقتی مثل يک الهه پرستش خواهد شد، که تو دوستش داشته باشی.

در فرو بسته ترین دشواری

                                    در گرانبار ترین نومیدی

                                                                        بارها بر سرِ خود بانگ زدم .

هیچت ار نیست مخور خون جگر

دست که هست !

بیستون را یاد آر

                        دست هایت را بسپار به کار

                                                                کوه را چون پر کاه از سر ِ راهت بردار .

تو مي تواني همچنان بذرهاي رويا را بيفشاني .

و اگر باورشان كني....

در برابرت مي بالند و برايت شكوفا مي شوند.

بنویس ، بابا مثل ِ هر شب نان ندارد

سارا به سین ِ سفره مان ایمان ندارد

بعد از همان تصمیم ِ کُبری ، ابرها هم

یا سیل می بارد وَ یا باران ندارد

بابا انار وُ سیب وُ نان را می نویسد

حتّی برای خواندنش دندان ندارد

انگار بابا همکلاس ِ اوّلی هاست

هِی می نویسد : این ندارد ، آن ندارد

بنویس کِی آن مرد در باران می آید ؟

این انتظار ِ خیسِمان پایان ندارد ؟

ایمان ! برادر گوش کن ، نقطه سر خط

بنویس ، بابا مثل ِ هر شب نان ندارد

(( علی شکوهیان ))

آب هم آبي نيست

آنچه مي پنداريم، فكر پوچي است كه دلها همه در آن غرقند.

آب اگر آبي بود

آنقدر عشق و محبت به جهان مي بخشيد

كه دگر شب نرسد،از پس اوهام محال.

آب هم آبي نيست،

آب اگر آبي بود

چه كسي باور داشت، كه در اين آرامش

موج طوفان احساس چنان خشم آگين،كشتي عاطفه را مي بلعيد؛

آب هم آبي نيست

آسمان آبي است،

رنگ خود را گه گاه، مي نگارد بر آب

آسمان ميفهمد معني مهر و وفا را.

آب اگر آبي بود،همه آبي بودند.

دل ايشان مگر از آب محبت خاليست

یا که این آب،ز هر رنگ محبت عاریست.

آب هم آبي نيست،